Γ. Τσιρώνης: ούτε ένα στρέμμα καλλιεργήσιμης γης δεν θα χαθεί με τους δασικούς χάρτες

Γ. Τσιρώνης: ούτε ένα στρέμμα καλλιεργήσιμης γης δεν θα χαθεί με τους δασικούς χάρτες
Στο 4ο Περιφερειακό Συνέδριο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση στην Λάρισα με θέμα "η Θεσσαλία της επόμενης μέρας" μίλησε ο Αν. ΥΠΑΑΤ, Γ. Τσιρώνης, την Τρίτη 10/10 το απόγευμα, όπου αναφέρθηκε σε μια σειρά σημαντικών και επίκαιρων θεμάτων που απασχολούν τους παραγωγούς.

Συγκεκριμένα, ο Γιάννης Τσιρώνης μίλησε στην 1η Παράλληλη Απογευματινή Συνεδρία με θέμα: «Αγροτική Ανάπτυξη και Παραγωγική Ανασυγκρότηση».

Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στους δασικούς χάρτες, λέγοντας χαρακτηριστικά πως "ούτε ένα στρέμμα καλλιεργήσιμης γης δεν θα χαθεί" και πως "ιδιαίτερα οι κτηνοτρόφοι θα κερδίσουν πολύ περισσότερες εκτάσεις", αλλά και στο θέμα της εκτροπής του Αχελώου.

Σε ότι αφορά το δεύτερο, ο αν. Υπουργός εξέφρασε την αντίθεσή του, στηρίζοντας τα επιχειρήματά του στις υπέρογκες χρεώσεις που θα επιφέρει μια πιθανή μελλοντική ιδιωτικοποίηση του έργου με κίνδυνο όπως είπε, οι αγρότες της Θεσσαλίας να είναι τελικά "όμηροι ενός φαραωνικού έργου", εξηγώντας πως η λύση είναι η σωστή διαχείριση του νερού. Παράλληλα δεσμεύθηκε για ολοκλήρωση των εργασιών της επιτροπής για τις σταβλικές εγκαταστάσεις μέσα στον Οκτώβριο, με στόχο οι αδειοδοτήσεις να βγαίνουν σε ελάχιστες μέρες.

Ακολουθούν κάποια σημεία της ομιλίας του Αν. Υπουργού, Γιάννη Τσιρώνη:


Συνεργασία και διάλογος: Ήδη υπάρχει εκτενής διάλογος με μελισσοκόμους. Στην δική μας λογική διακυβέρνησης δεν προχωράμε σε καμία απόφαση χωρίς εξαντλητικό διάλογο με τους μελισσοκόμους, τους κτηνοτρόφους, τους άμεσα ενδιαφερόμενους.
Δασικοί χάρτες: Είμαστε η κυβέρνηση που τόλμησε να αναρτήσει τους δασικούς χάρτες.

Ανοίξαμε ένα απόστημα δεκαετιών.

Οι πολίτες αυτής της χώρας ήταν όμηροι, πολιτικών, επίορκων δημοσίων υπαλλήλων και της διαπλοκής.

Με την ολοκλήρωση των δασικών χαρτών οι παραγωγοί μας θα γίνουν κύριοι της γης τους. Το τονίζω ότι ούτε ένα στρέμμα καλλιεργήσιμης γης δεν θα χαθεί. Ιδιαίτερα οι κτηνοτρόφοι θα κερδίσουν πολύ περισσότερες εκτάσεις.
Διαχειριστικά σχέδια βοσκήσιμων γαιών: Μία υποχρέωση που την θυμάμαι από την δεκαετία του 80, γίνεται επιτέλους πραγματικότητα.

Μαζί με τις περιφέρειες θα δώσουμε μάχη με τον χρόνο για να έχουμε ήδη τις πρώτες μετρήσεις φέτος την άνοιξη. Στόχος μας να προστατεύσουμε το δάσος και να ελαχιστοποιήσουμε την εισαγωγή ζωοτροφών, όπως κάνουν οι Ιταλοί ανταγωνιστές μας στην Σαρδηνία.
Σταβλικές εγκαταστάσεις: Εκτιμάμε ότι μέσα στον Οκτώβριο ολοκληρώνονται οι εργασίες της επιτροπής με στόχο οι αδειοδοτήσεις να βγαίνουν σε ελάχιστες μέρες!!!

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ακριβώς οι δαιδαλώδεις διαδικασίες που εκτρέφουν την διαπλοκή και τελικά οδηγούν και σε καταστροφή του περιβάλλοντος.
Ελληνικό σήμα: Έλεγχος, βελτίωση, ταυτοποίηση: Με τον συνάδελφο μου το κύριο Φωτάκη ενώνουμε τις δυνάμεις του ΥΠΑΑΤ με την ΓΓΕΤ, ώστε τα επιστημονικά εργαστήρια όλης της χώρας, σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα και τους παραγωγούς να κάνουν στοχευμένη έρευνα για βελτίωση των ελληνικών φυλών και ποικιλιών, για ταυτοποίηση τους με στόχο την πάταξη των ελληνοποιήσεων και ανάδειξη των ευεργετικών τους ιδιοτήτων για την υγιεινή διατροφή.
Γαλακτοκομική σχολή: Με τον δήμαρχο Ελασσόνας προσπαθούμε να ιδρύσουμε μία απόλυτα αναγκαία γαλακτοκομική σχολή
ΤΕΙ Λάρισας: Αξίζει να γνωρίσετε την θαυμάσια δουλειά του ΤΕΙ Λάρισας στην εξοικονόμηση νερού με εξαιρετικές στρεμματικές αποδόσεις.
Αχελώος: Μιας και μιλάμε για νερό, ακόμα και με την βέλτιστη και πιο χρηστή διαχείριση, ένα λάθος σχέδιο θα οδηγήσει σε λάθος αποτελέσματα:

Θέλετε να είστε όμηροι φαραωνικών έργων; Θέλετε να σπαταλάτε νερό και να το αναζητάτε αλλού;

Αυτό δεν γίνεται πλέον σε κανένα μέρος του κόσμου και θα ξαναφέρω για παράδειγμα το Ισραήλ.

Να θυμίσω ότι αρκετοί από όσους υπερασπίζονται το έργο, ταυτόχρονα υπερασπίζονται την ιδιωτικοποίηση του νερού. Ξέρετε τι κίνδυνο έχετε εάν σε μία διαφορετική πολιτική συγκυρία ιδιωτικοποιηθεί το έργο και πόσο θα σας χρεώνεται η μελλοντική του συντήρηση;

Ξέρετε εάν αυτό που σήμερα λένε ότι περισσεύει μεθαύριο μπορεί να λείπει λόγω κλιματικής αλλαγής; Προτιμώ αγρότες αυτάρκεις και όχι αγρότες όμηρους της σπατάλης.
Στον νέο νόμο για τα νωπά προϊόντα,εξασφαλίζουμε μέγιστο χρόνο αποπληρωμής του παραγωγού μας τους 2 μήνες και κατοχυρώνουμε την υποχρεωτική αναγραφή της προέλευσης του γάλακτος στα τυροκομικά προϊόντα και του κρέατος στα σημεία πώλησης.
Κοινωνική οικονομία: σε άριστη συνεργασία με το υπουργείο απασχόλησης βάζουμε τα προγράμματα κοινωνικής οικονομίας και στον πρωτογενή τομέα.

Εδώ πρέπει να επισημάνω ότι η δουλειά του αγρότη είναι σύνθετη και απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις. Πρέπει να τελειώνουμε με τον μύθο ότι ένας επιστήμονας αξίζει περισσότερο από έναν κτηνοτρόφο.

Ένας κτηνοτρόφος ή καλλιεργητής, πρέπει να έχει ιδιαίτερες γνώσεις, να επενδύει χρόνο, χρήματα για τις πρώτες ύλες, να αντιμετωπίζει αντίξοα καιρικά φαινόμενα, να διαπραγματεύεται την πώληση του προϊόντος, οπότε συνειδητοποιούμε γιατί είναι τόσο δύσκολο να ξαναγυρίσουν οι άνεργοι στον πρωτογενή τομέα. Για τους παραπάνω λόγους θεωρώ ότι για την επιτυχημένη επιστροφή ανέργων στον πρωτογενή τομέα επιβάλλεται η συνδρομή της κοινωνικής οικονομίας.
Τέλος θέλω να αναφερθώ στην σύνδεση του τουρισμού με τον πρωτογενή τομέα:
Εδώ, ο σημαντικότερος παράγοντας είναι ο άνθρωπος της υπαίθρου.

Ο άνθρωπος της υπαίθρου έφτιαξε αυτά τα υπέροχα χωριουδάκια στις Άλπεις το Περτούλι, ή τις Κυκλάδες, ενώ τα έρημα χωριά της Πίνδου είναι αδύνατον να προσελκύσουν τουρίστες παρά την ανυπέρβλητη ομορφιά τους. Και αυτό το ελκυστικό περιβάλλον δεν θα υπήρχε χωρίς τον πρωτογενή τομέα. Για αυτό απέτυχαν τα περισσότερα «δασικά χωριά». Γιατί δεν ήταν χωριά με χωριάτες που ζουν από την γη τους. Αν λοιπόν συνειδητοποιήσουμε τα τεράστια όπλα που διαθέτουμε θα μπορούσαμε να απογειώσουμε ταυτόχρονα τον πρωτογενή τομέα μαζί με τον τουρισμό.
Αγροτουρισμός με διανυκτερεύσεις σε πραγματικές, κατάλληλα διαμορφωμένες, κτηνοτροφικές μονάδες. Πεζοπορικός τουρισμός, οικοτουρισμός, οινικός τουρισμός, γευσιγνωσία κλπ. Όλα αυτά μπορούν να ζωντανέψουν την ορεινή Ελλάδα και μπορούν να ξεκινήσουν και εδώ στη Θεσσαλία, για έναν πολύ απλό λόγο: Τα ορεινά χωριά της Θεσσαλίας είναι ζωντανά, έχουν επαρκή πληθυσμό και υποδομές, που με μικρές επενδύσεις, μπορούν να πολλαπλασιάσουν την επισκεψιμότητα, να επεκτείνουν την τουριστική περίοδο και να ενισχύσουν σημαντικά το εισόδημα των αγροτών.
Τέλος ως οικολόγος θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο πολύ σημαντικούς πυλώνες:

Πρώτα, στην κυκλική οικονομία: Σε όλο τον κόσμο τα υποπροϊόντα της αγροτικής παραγωγής είναι πολύτιμες πρώτες ύλες για πρόσθετη οικονομική δραστηριότητα. Στην Ολλανδία το 40% των κερδών των σφαγίων προέρχεται από τα υποπροϊόντα που στην Ελλάδα είτε τα καίμε, είτε τα πετάμε στα ρέματα. Πάλι θα μνημονεύσω το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας: Τα υπολείμματα τυροκομίας και ελαιοκομίας γίνονται θαυμάσια ζωοτροφή με πολύ καλύτερες αποδόσεις από την Σόγια.
Δεύτερος πυλώνας, η ενεργειακή αυτονομία. Δεν μιλάω μόνο για φωτοβολταϊκά: Στην Γερμανία ούτε ένα στάχυ δεν πάει χαμένο: Ολόκληρες μονάδες παράγουν ενέργεια. Βιομάζα, βιοαέριο και γεωθερμία μπορούν να παράγουν ρεύμα και να προσθέσουν ένα σημαντικό εισόδημα στον αγρότη.
Θεωρώ ότι έχουμε πεδίο δόξης λαμπρό, υπό μία προϋπόθεση:ούτε ένα ευρώ πλέον στον παρασιτισμό!