Αυξάνονται οι βιολογικοί αμπελώνες σε παγκόσμιο επίπεδο

Αυξάνονται οι βιολογικοί αμπελώνες σε παγκόσμιο επίπεδο
Η νέα δημοσίευση του OIV για τους βιολογικούς αμπελώνες αποκαλύπτει ότι τα βιολογικά αμπέλια αυξήθηκαν σε μισό εκατομμύριο εκτάρια παγκοσμίως. 

Αυτή η εξέλιξη μπορεί να εξηγηθεί σε μεγάλο βαθμό από κοινωνικά ζητήματα, ιδίως σε σχέση με την υγεία των καταναλωτών και την προστασία του περιβάλλοντος.

Η έκθεση καλύπτει την περίοδο 2005 έως 2019 και ερευνά την ανάπτυξη και την κατανομή πιστοποιημένων βιολογικών εκτάσεων που παράγουν οινοποιήσιμα ή επιτραπέζια σταφύλια και σταφίδες.

Υπήρξε άνοδος των επιφανειών βιολογικής αμπέλου σε όλο τον κόσμο, σε συνδυασμό με μια ισχυρή τάση προς την πιστοποίηση.
Ο ρυθμός μετατροπής των αμπελώνων σε βιολογική παραγωγή έχει αυξηθεί σημαντικά από τις αρχές του 21ου αιώνα.

Σε ολόκληρη την περίοδο που αναλύθηκε για αυτήν την έκθεση (2005-2019), η επιφάνεια του πιστοποιημένου βιολογικού αμπελώνα αυξήθηκε κατά μέσο όρο 13% ετησίως, ενώ η «μη βιολογική» έκταση αμπελώνα μειώθηκε κατά μέσο όρο 0,4% ετησίως.

Το 2019, συνολικά 63 χώρες σε όλες τις ηπείρους ασχολήθηκαν με τη βιολογική αμπελοκαλλιέργεια και η επιφάνεια του πιστοποιημένου βιολογικού αμπελώνα υπολογίστηκε σε 454 kha , που αντιπροσωπεύει το 6,2% της συνολικής αμπελοκαλλιέργειας παγκοσμίως.

Η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία μαζί αντιπροσωπεύουν το 75% των βιολογικών αμπελώνων στην παγκόσμια συνολική κατανομή.

Ως προς το βάρος των βιολογικών αμπελώνων ως μερίδιο της συνολικής αμπελουργικής έκτασης της χώρας, στην κατάταξη κυριαρχούν οι ευρωπαϊκές χώρες. Η Ιταλία αφιερώνει το 15% των αμπελώνων της στη βιολογική αμπελοκαλλιέργεια, ακολουθούμενη από τη Γαλλία (14%) και την Αυστρία (14%).

Η μόνη μη ευρωπαϊκή χώρα εντός των 10 κορυφαίων είναι το Μεξικό, με το 8% του αμπελώνα της να είναι πιστοποιημένο βιολογικό.

Ωστόσο, η μετατροπή ενός αμπελώνα σε βιολογική καλλιέργεια είναι συχνά πολύπλοκη και απαιτεί σημαντική προσαρμογή. Καιρικά φαινόμενα ή δομικά και/ή οργανωτικά ζητήματα μπορεί να οδηγήσουν τους παραγωγούς να εγκαταλείψουν την πιστοποίησή τους στη βιολογική παραγωγή, με αποτέλεσμα την τοπική μείωση των εκτάσεων βιολογικού αμπελώνα.