Π. Σατολιάς: Απαιτούνται γενναίες παρεμβάσεις για την ενίσχυση της κτηνοτροφίας

Π. Σατολιάς: Απαιτούνται γενναίες παρεμβάσεις για την ενίσχυση της κτηνοτροφίας
Τι είπε ο πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΠΑΣΕΓΕΣ στην Διεθνή Έκθεση της Zootechnia. 

Κάλεσμα στους παραγωγούς να συσπειρωθούν γύρω από τους συνεταιρισμούς τους και να αποκτήσουν άλλη ισχύ, τους συνεταιρισμούς ενεργά να ενισχύσουν την νέα προσπάθεια που ξεκίνησε μέσω του φορέα της ΝΕΑΣ ΠΑΣΕΓΕΣ, ώστε «να δυναμώσει ακόμη περισσότερο η φωνή μας, να αποκτήσουμε άλλη διαπραγματευτική ισχύ», απηύθυνε από το βήμα των εκδηλώσεων και ημερίδων για την φέτα και τα προβλήματα στην αιγοπροβατοτροφία, στις οποίες συμμετείχε ως ομιλητής, ο πρόεδρος Παύλος Σατολιάς.

Ο πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΠΑΣΕΓΕΣ εισηγητικά αναφέρθηκε στα ποσοστά αυτάρκειας της χώρας σε κτηνοτροφικά προϊόντα, που σύμφωνα και με τα επίσημα στοιχεία από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αλλά και απ? την Ελληνική Στατιστική Αρχή, εξακολουθούν να βρίσκονται σε απελπίστηκα χαμηλά επίπεδα. «Και στη ΝΕΑ ΠΑΣΕΓΕΣ το επισημαίνουμε με κάθε ευκαιρία και προς πάσα κατεύθυνση αυτό, αφού γνωρίζουμε καλά ότι ως χώρα δίνουμε μερικά δισεκατομμύρια (!!!) κάθε χρόνο, για να εισάγουμε γάλα, κρέας και προϊόντα αυτών, την ώρα που η «κτηνοτροφική Ελλάδα» εξακολουθεί να στενάζει. Και αντί να στηρίξουμε τον Έλληνα κτηνοτρόφο για να αυξήσει την παραγωγή του και να μειωθεί, κατά το δυνατό, αυτό το αρνητικό ισοζύγιο, ?τι κάνουμε; Τον φορολογούμε!», τόνισε.

Αναφερόμενος στον κλάδο της κτηνοτροφίας υπογράμμισε ότι αυτός θα μπορούσε και θα έπρεπε να αποτελεί βασικό εργαλείο για την άρση των οικονομικών αδιεξόδων που αντιμετωπίζει το κράτος και κατ? επέκτασιν ολόκληρη η κοινωνία, σημειώνοντας ότι η Ελληνική Κτηνοτροφία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας, με κυρίαρχο ρόλου στη συνοχή των κοινωνιών της υπαίθρου. «Άλλωστε, αν εξαιρέσουμε τον τουρισμό, ποιος είναι ο πυλώνας όπου στηρίζεται η εθνική οικονομία και η χώρα, η κοινωνία ευρύτερα, αν όχι ο πρωτογενής τομέας; Φαίνεται, όμως, ότι αυτό δεν το έχουμε καταλάβει ακόμη. Και επιμένουμε σε ένα εντελώς στρεβλό μοντέλο, που δεν οδηγεί πουθενά: Το 85% του ΑΕΠ μας να είναι κατανάλωση και μόνο το 15% παραγωγή».

Ενδεικτικά ανέφερε με βάση τα τελευταία διαθέσιμα επίσημα στοιχεία ότι στο βόειο κρέας η αυτάρκεια της χώρας είναι μόλις 17,5%, στο χοιρινό 27%, ενώ στο αγελαδινό γάλα φτάνουμε στο 45% και στο κοτόπουλο η αυτάρκεια είναι 25-30%. Την ίδια στιγμή οι εισαγωγές μας είναι της τάξης των 6,5 δις ευρώ, ενώ οι εξαγωγές ξεπερνούν κατά τι τα 4 δις ευρώ. Το μεγαλύτερο ποσοστό αφορά σε κρέας και γάλα.

«Με άλλα λόγια, δίνουμε? ένα μνημόνιο κάθε φορά, για να εισάγουμε στην κατά τα άλλα κτηνοτροφική μας πατρίδα, κρέας και γάλα. Αν αυτό μπορέσουμε να το ανατρέψουμε, να το περιορίσουμε έστω, θα έχουμε καταφέρει πολλά. Το πρόβλημα είναι ότι δεν προσπαθούμε καν. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τα στοιχεία των ερευνών ζωικού κεφαλαίου, όπου υπάρχει σημαντική σταθερή μείωση στις εκμεταλλεύσεις και στον αριθμό των ζώων», υπογράμμισε

Η εμπειρία του Αγροτικού Γαλακτοκομικού Συνεταιρισμού Καλαβρύτων

Στην συνέχεια αναφέρθηκε και στις προσπάθειες που κάνει ο Αγροτικός Γαλακτοκομικός Συνεταιρισμός Καλαβρύτων, που εκπροσωπεί. Ένας από τους πλέον υγιείς συνεταιρισμούς της χώρας, με σταθερή κερδοφορία όλα αυτά τα χρόνια. Με 1.300 κτηνοτρόφους να είναι ασφαλείς ότι θα παραδώσουν το γάλα που παράγουν στην καλύτερη τιμή (1,072 το κιλό στο πρόβειο) και θα πληρωθούν στην ώρα τους, με 4.500 τόνους φέτα ΠΟΠ, με επεξεργασία 20.000 τόνους γάλακτος. «Πολλοί μας ρωτάνε ?πως τα καταφέρνουμε, όταν σε όλη τη χώρα οι τιμές κατρακυλάνε, όταν υπάρχουν όλα αυτά τα προβλήματα. Η απάντηση είναι απλή: Έχουμε χτίσει σχέση εμπιστοσύνης με τους παραγωγούς. Είμαστε και οι ίδιοι κτηνοτρόφοι. Έχουμε σταθερή συνεργασία με την αγορά, η οποία και θα εμπιστευτεί τα προϊόντα μας, γιατί ξέρει ότι είναι ποιοτικά, ασφαλή, πιστοποιημένα. Χρηστή διοίκηση, ποιοτικά προϊόντα και ειλικρινή σχέση συνεργασίας με παραγωγούς και αγορά, είναι το τρίπτυχο που μας χαρακτηρίζει», είπε.

«Και μπορεί στα Καλάβρυτα να κρατάμε αντιστάσεις, γενικότερα στη χώρα όμως οι κτηνοτρόφοι και ιδιαίτερα οι αιγοπροβατοτρόφοι βρίσκονται στο όριο. Τα μηνύματα που λαμβάνουμε ως ΝΕΑ ΠΑΣΕΓΕΣ δεν είναι ευοίωνα. Όλοι ας λένε ότι δεν είναι βιώσιμες πια οι εκμεταλλεύσεις, ότι δεν μπορούν να συντηρήσουν το κοπάδι, ότι δεν συμφέρει πια αυτή η δουλειά, ότι δεν αφήνει κέρδος ?παρά μόνο χρέη», σημείωσε ο Π. Σατολιάς.

«Και δεν θέλω να υποτιμήσω τις προσπάθειες που γίνονται προς τη σωστή κατεύθυνση», επισήμανε, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι πολλές από αυτές ήταν και προτάσεις της ΝΕΑΣ ΠΑΣΕΓΕΣ: «Μήνες πριν δοθούν τα deminimis φωνάζαμε ότι χρειάζεται έκτακτη ενίσχυση για να στηριχθεί και να κερδίσει λίγο χρόνο η ελληνική κτηνοτροφία. Δικό μας αίτημα ήταν να μπουν σε προγράμματα κοινωνικής αρωγής, όπως το ΤΕΒΑ, τα προϊόντα που θα απορροφήσουν τους κραδασμούς (φέτα, γάλα κτλ). Σωστές οι κινήσεις του υπουργείου. Τις επικροτούμε και τις επιβραβεύουμε. Σωστά και τα νομοθετήματα, όπως αυτά για την αυστηριοποίηση των ελέγχων. Δεν αρκούν, όμως.

Εδώ χρειαζόμαστε γενναίες παρεμβάσεις. Πρέπει η φορολογία να μειωθεί δραστικά. Δεν μπορεί ένας κτηνοτρόφος να αγωνίζεται όλη μέρα, απ? τα άγρια χαράματα μέχρι αργά τη νύχτα, για να συντηρήσει ένα κοπάδι με 200 πρόβατα, για να του μένουν στο τέλος καθαρά κέρδη να ζήσει την οικογένειά του?5.000 ευρώ!!!».

«Θα τα πουλήσει, θα δηλώσει άνεργος και θα ζει με επιδόματα και κάρτες σίτισης. Αυτό θέλουμε; Κι όμως: Εκεί οδηγούνται τα πράγματα. Απλήρωτοι επί μήνες οι κτηνοτρόφοι από βιομηχανίες, που μονομερώς ορισμένες φορές «σπάνε» τις συμφωνίες και ρίχνουν ακόμη πιο κάτω τις τιμές ή βρίσκουν προσχήματα για να μην παραλάβουν το γάλα», τόνισε.

Καμία παρέμβαση, προστασία από το κράτος

Στις αθέμιτες πρακτικές και αθρόες εισαγωγές γάλακτος για την παρασκευή φέτας και στην ραγδαία αύξηση του κόστους παραγωγής για τον κτηνοτρόφο αναφέρθηκε στην συνέχεια: «Είναι τυχαίο, λοιπόν, που στα Μητρώα ήταν εγγεγραμμένοι πριν την κρίση 140.000 παραγωγοί και σήμερα φτάσαμε στις 80.000; Και ο αριθμός συνεχώς συρρικνώνεται», σημείωσε για να προτείνει την ανάγκη ενός Εθνικού Σχεδίου Σωτηρίας για την κτηνοτροφία, ενώ δεν είναι απάντηση στα προβλήματα το να πάρει ένα «μπόνους» της τάξης των 500 ή των 1.000 ακόμη ευρώ ο κτηνοτρόφος.

«Στο οριακό σημείο που βρισκόμαστε οφείλουμε χωρίς δογματισμούς και αγκυλώσεις, χωρίς προκαταλήψεις, να δούμε την πραγματικότητα κατάματα και να αποφασίσουμε μέτρα και δράσεις που θα λειτουργήσουν ως ο μοχλός που θα δώσει νέα εκκίνηση στην κτηνοτροφία, κατ? επέκταση και στην ελληνική περιφέρεια, ιδιαίτερα σε περιοχές που σήμερα ερημώνουν. Όλοι μαζί και η Διεπαγγελματική, που πρέπει να λειτουργήσει, σε ρόλο συντονιστή. Και να πιάσουμε το νήμα απ? την αρχή», είπε.

Επισήμανε δε ότι δεν είναι δυνατόν εν έτη 2019 και μετά από τόσα ευρωπαϊκά προγράμματα, να γίνονται ακόμα συζητήσεις για τα προβλήματα πρόσβασης που έχουν οι κτηνοτρόφοι, να υπάρχουν ακόμη μονάδες χωρίς ηλεκτρισμό ή να ταλαιπωρούνται επί χρόνια οι άνθρωποι αυτοί για να βγάλουν την άδεια της κτηνοτροφικής τους εγκατάστασης.

«Και προσωπικά δεν με ενδιαφέρει αν φταίει το κράτος, το υπουργείο, η μια ή άλλη υπηρεσία, που έχει ή δεν έχει προσωπικό ?και όλες αυτές οι δικαιολογίες. Εκείνο που ξέρω είναι υπάρχουν κτηνοτρόφοι που δεν μπορούν να νομιμοποιήσουν τις εγκαταστάσεις τους, άρα δεν μπορούν να μπουν σε προγράμματα του ΠΑΑ, κινδυνεύουν με πρόστιμα, χάνουν επιδοτήσεις, δεν μπορούν να εκσυγχρονίσουν τις μονάδες τους. Για ποια ανάπτυξη να μιλήσουμε μετά, όταν δεν έχουμε λύσει ως κράτος ούτε τα στοιχειώδη;».

Στην συνέχεια αναφέρθηκε στην έλλειψη Εθνικής Αγροτικής Πολιτικής, αλλά και στην έλλειψη από πλευράς χώρας , στο πλαίσιο της ΚΑΠ, μιας συγκεκριμένη στόχευση για το που οδεύει η ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία. Επισήμανε δε, ότι εθνική πολιτική δεν υπάρχει έχουμε ούτε στη γη ούτε στο νερό, όπως επίσης, δεν υπάρχει εκπαίδευση στον αγροτικό χώρο, δεν επενδύουμε στην έρευνα, στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες.

Κατά συνέπεια, «αν θελήσουμε να συζητήσουμε για τις δυνατότητες ανάπτυξης του κλάδου, η συζήτηση αυτή θα αρχίσει και θα τελειώσει στα τετριμμένα περί των εξαιρετικών ποιοτικών προϊόντων που παράγουμε, στη μεγάλη παράδοση και στην κτηνοτροφία. Πολύ περισσότερο η συζήτηση θα σταματήσει εκεί όταν δεν υπάρχει και η απαραίτητη χρηματοδότηση για τον αγροτικό τομέα. Βέβαια, υπάρχουν λάθη και παραλείψεις, υπάρχουν ευθύνες και στη δική μας πλευρά. Και δεν μιλάω για το τι μπορεί να έχει γίνει στο παρελθόν. Αυτά είναι γνωστά και εμείς έχουμε κάνει την αυτοκριτική και την εξυγίανσή μας. Για το σήμερα μιλάω. Για το γεγονός ότι δεν μπορούμε πάντα να συνεργασθούμε, να συνεννοηθούμε, να παλέψουμε μαζί κοινούς στόχους.

Ως ΝΕΑ ΠΑΣΕΓΕΣ κάνουμε τη διαρκή μεγάλη προσπάθεια σε αυτή την κατεύθυνση και καλούμε τους παραγωγούς να συσπειρωθούν γύρω από τους συνεταιρισμούς τους και να αποκτήσουν άλλη ισχύ, καλούμε τους συνεταιρισμούς ενεργά να ενισχύσουν την νέα προσπάθεια που ξεκινήσαμε μέσω του φορέα μας, ώστε να δυναμώσει ακόμη περισσότερο η φωνή μας, να αποκτήσουμε άλλη διαπραγματευτική ισχύ».