Αγρότισσα: Ηρωίδα της υπαίθρου

Αγρότισσα: Ηρωίδα της υπαίθρου
Με τις γυναίκες αγρότισσες και κτηνοτρόφους, που καθημερινά παλεύουν στο χωράφι, στην κτηνοτροφική μονάδα, στην ύπαιθρο, στο σπίτι, στην οικογένεια μιλά το neapaseges.gr. 

Στις γυναίκες, τις αφανείς, πολλές φορές, ηρωίδες, την αγρότισσα, που συμβάλλει καθοριστικά στην αγροτική παραγωγή και την αγροτική κοινωνία, είναι αφιερωμένη η 15η Οκτώβρη, ως Παγκόσμια Ημέρα Αγρότισσας, για να θυμίζει και να υπενθυμίζει σε όλους τον πολύτιμο ρόλο τους. Για να θυμίζει την αδιάκοπη συνεισφορά τους, τον πολυδιάστατο και αναπλήρωτο ρόλο τους στον πρωτογενή τομέα, στο μεγάλωμα των παιδιών τους, τη φροντίδα του σπιτιού τους, του άντρα τους αλλά και την δική τους.

 Το άγχος και ο μόχθος, που προσπαθούν να συνδυάσουν οικογένεια και δύσκολη σωματική εργασία είναι στην καθημερινότητα. Βέβαια ο καιρός που η γυναίκα αγρότισσα αγωνιζόταν χωρίς εφόδια γραμμάτων και με μόνο όπλο την δύναμη της ψυχής της έχει περάσει ανεπιστρεπτί.  

Σε όλες αυτές τις γυναίκες, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πρωτοστατούν στον αγροτικό τομέα, δίνει βήμα το neapaseges.gr. Μιλάνε για τη συμβολή τους στην αγροτική οικονομία, μέσα από την προσωπική τους ματιά, ορμώμενες από τα βιώματά τους, τον καθημερινό, μικρό και μεγάλο αγώνα τους.

 Ο λόγος στις ηρωίδες της υπαίθρου...

 Αγρότισσα: Και άντρας και γυναίκα μαζί

Με έναν ζεστό τραχανά στις 5 το πρωί ξεκινά η μέρα και για την Γιώτα Μαρκουλάκη, από ένα χωριό 840 μέτρα υψόμετρο στο νομό Γρεβενών. Η Γιώτα και η οικογένειά της ασχολείται από το 2011 εντατικά με την κτηνοτροφία και σήμερα μαζί με την δουλειά στα ζώα, την οικογένεια, το σπίτι βρίσκει τον χρόνο και να σπουδάσει, πηγαίνοντας στο εσπερινό σχολείο: «Πάω και στο Εσπερινό, να βγάλω το σχολείο που άφησα πριν χρόνια λόγω των δυσκολιών της εποχής. Με την απόφασή μου αυτή θέλω να δείξω στα παιδιά μου ποιο είναι το μέλλον», λέει στο neapaseges.gr.

 Η ημέρα και για την Γιώτα Μαρκουλάκη ξεκινά στις 5 το πρωί. Από τις 6 έως τις 10 το πρωί η ημέρα συνεχίζει με το άρμεγμα, την καθαριότητα στο μαντρί, την φροντίδα και το τάισμα των γουρουνιών και των κοτών. Συνέχεια έχει ο κήπος και η ημέρα όπως μας λέει «φεύγει γρήγορα. Δε μένει χρόνο. Μας βοηθά και η μικρή μου κόρη. Η κούραση είναι τεράστια. Τις διακοπές και τον ελεύθερο χρόνο τον έχουμε ξεχάσει. Παλεύω κάθε μέρα με το σπίτι, το μαντρί, την οικογένεια και τώρα το σχολείο», υπογραμμίζει.

Περίπου 25 χρόνια ασχολείται με την κτηνοτροφία η Φρόσω Ντόβα, από τον Κερασώνα Φιλιππιάδας, παλεύοντας καθημερινά και αυτή όπως και όλες οι υπόλοιπες: «Η γυναίκα αγρότισσα είναι ηρωίδα. Είναι άντρας και γυναίκα μαζί», λέει στο neapaseges.gr για να συνεχίσει: «Από τις 5 το πρωί έως το βράδυ είναι στο πόδι με τα ζώα, να τα αρμέξει, να τα ταϊσει, να τα βοσκήσει και ταυτόχρονα να κάνεις και τις δουλειές στο σπίτι και να τα έχει όλα έτοιμα για την οικογένεια της».

Η Λία Τερζή από την ζαχαροπλαστική βρέθηκε πριν 3 χρόνια στην κτηνοτροφία, όταν μαζί με τον σύζυγός της αποφάσισαν να κάνουν στροφή και να ασχοληθούν με τα ζώα. Έτσι από την πόλη της Θεσσαλονίκης βρέθηκαν στο πατρικό του συζύγου, στο Μελισσοχώρι προσπαθώντας να κάνουν μία νέα αρχή, να δημιουργήσουν μία νέα ζωή: «Η αρχή ήταν δύσκολη. Φτιάξαμε την κτηνοτροφική μονάδα και ξεκινήσαμε. Στις αρχές αρμέγαμε με τα χέρια. Ήταν δύσκολο, μεγάλο βάσανο μέχρι να πάρουμε τις μηχανές και να φτιάξουμε το αρμεχτήριο», μας λέει.

Στην συνέχεια η ίδια παρακολούθησε σεμινάρια για να μάθει να σφάζει και να μπορεί να κάνει και αυτή την δουλειά. «Ξυπνάμε 4 αχαράματα. Αρμέγουμε, κάνουμε όλες τις δουλειές. Στην συνέχεια επιστρέφω σπίτι να ξυπνήσω τα παιδιά μου να τα πάω στο σχολείο και να γυρίσω πίσω στη μονάδα να ολοκληρώσω ότι δουλειές έχουν μείνει στη μέση. Η ζωή μας είναι αυτή. 24 ώρες το 24ωρο να είσαι σε επιφυλακή για ότι χρειαστεί».

Για την Αργυρώ Καλπακίδου, από την Άνω Πορόια Σερρών η ζωή και η καθημερινότητα της μοιράζεται ανάμεσα στο κοπάδι, τα χωράφια και την καλλιέργεια τριφυλλιού, σιταριού και κριθαριού. «Πολύ δύσκολα τα πράγματα, προσπαθούμε και αγωνιζόμαστε καθημερινά μαζί με τον αδερφό μου. Εδώ στα χωριά και όταν είσαι γυναίκα και ιδιαίτερα αν είσαι και παντρεμένη με παιδιά και όλα περνάνε από το χέρι σου, από τις 5 το πρωί έως και τις 9 το βράδυ, οι δυσκολίες είναι αμέτρητες. Μηδέν ελεύθερος χρόνος. Κάθε δουλειά έχει την δυσκολία της και τα προβλήματά της», μας είπε.

Η Ελισάβετ Μαυροειδή, από την Αμαλιάδα Ηλείας ήρθε από την Αυστραλία πριν 31 χρόνια. Σήμερα είναι μαμά 4 παιδιών και γιαγιά: «Μπορεί να μην είμαι στα χωράφια και να ασχολούμαι με λίγα ζώα, παρόλα αυτά η αγροτική ζωή έχει πολύ ?τρέξιμο. Όμως τα ζώα μας τα αγαπάμε, τα φροντίζουμε για να μην του λείπει τίποτα. Συν 4 παιδιά να μεγαλώνεις, πολύς ο αγώνας».

 

 

Η Χριστίνα Βασιλείου από την Γρατίνη Κομοτηνής από μικρή ασχολείται με την κτηνοτροφία. Σήμερα μητέρα 3 παιδιών, μαζί με τον σύζυγό της αποκλειστική απασχόλησή τους είναι τα ζώα τους. «Με μία λέξη η δουλειά της αγρότισσας είναι δύσκολη. Και πιο δύσκολη γίνεται όταν έρχονται οι γέννες. Σχεδόν όλο το 24ωρο είμαστε εκεί. Προσπαθώ και αγωνίζομαι να είμαι συγχρόνως, μητέρα, σύζυγος και κτηνοτρόφισσα

Η Λίτσα Παστογιάννη, μεγάλωσε σε ένα άκρως τουριστικό χωριό και η δουλειά της πάντα ήταν ο τουρισμός. Πριν 8 χρόνια ξεκίνησε με ένα μικρό κτήμα και λίγες κοτούλες στην Χαλκιδική. Σήμερα έχει ένα κοπάδι πρόβατα και υπέροχους φύλακες Ελληνικούς Ποιμενικού. «Η ζωή και η δουλειά του αγρότη και του κτηνοτρόφου είναι πολύ δύσκολη. Όμως η αγάπη για τα ζώα υπερβαίνει όλες τις δυσκολίες».

 

«Η κτηνοτροφία είναι πολύ δύσκολη γιατί έχει να κάνει με ζωντανές ψυχές, που δεν μπορείς να τις παραμελήσεις. Πρέπει να φάνε στην ώρα τους να αρμέχτουν στην ώρα τους. Δεν έχεις ούτε Κυριακές ούτε αργίες ούτε γιορτές. Δουλειά με βροχές, με χιόνια, με κρύο», λέει στο neapaseges.gr στη συνέχεια η Ντίνα Μηλιάτη, από τον Κούκο Κατερίνης.

«Πρέπει να είσαι εκεί συνέχεια. Και για τη γυναίκα είναι ακόμη πιο δύσκολο γιατί το πρωί πρέπει να πας στο μαντρί, να γυρίσεις στο σπίτι, να αρχίσεις τις δουλειές του σπιτιού, παιδιά, μαγείρεμα. Το απόγευμα πρέπει να ξαναπάς θα γυρίσεις γύρω στις 8:00 και στις 12 το βράδυ πρέπει να ξαναπάς για το άρμεγμα ξανά. Επιστροφή στις 2:00 με 2:30 και το πρωί πάλι ξανά τα ίδια».